ORKAAN GONZALO

Afgelopen zondag ging het er op lijken dat de tropische storm Gonzalo die vanaf de Atlantische Oceaan onze richting op kwam toch wel erg dicht in onze buurt zou komen.

Aangezien het een tropische storm was maakten we ons niet al te veel zorgen, maar maandag in de loop van de ochtend werd het steeds duidelijker dat hij ons zou aandoen en dat hij in kracht ging toenemen.

Onder het motto "Better safe than sorry" gingen we toch maar aan de slag om alles wat kan "vliegen" binnen te zetten.

Ook aan de vogeltjes was te zien dat er iets op komst was. Ze bleven zich in enorme aantallen tegoed doen aan het door ons dagelijks opgehangen suikerwater.

Maar uiteindelijk moet die fles toch naar binnen.

Tenslotte besluiten we toch maar om alle ramen dicht te maken en met een extra stang te barricaderen.

Inmiddels was bekend dat Gonzalo, zodra hij ons zou raken, een cat. 1 hurricane (118 km per uur- windkracht 12)  zou zijn.

Hij ging echter heel erg langzaam en in het verleden hebben we al diverse keren meegemaakt dat hij dan snel opbouwt en zomaar uit kan groeien naar een cat. 3 of hoger. We hebben helaas teveel ervaring met dit soort krachtige orkanen om niet erg op onze hoede te zijn. 

Tsja en wat doe je dan als de wind om het huis giert. Ik heb maar eens geprobeerd of ik, op een canvasje geschilderde, vissenstaart met goud metallic garen kon borduren. Het is wel erg moeilijk om de schubben dan een beetje regelmatig te krijgen. deze poging dus maar even gestaakt.

Gelukkig was het een orkaan met een kleine omvang en in de loop van de avond was het ergste al voorbij. De volgende ochtend bleek dat het eiland geen schade had opgelopen, behalve dan dat we het opgespoten zand van het strand bij de Cove Bay weer kwijt zijn.

Met een paar uurtjes waren we weer helemaal op orde.

Op St. Maarten is de klap wat harder aan gekomen en schijnt er aardig wat materiële schade te zijn.

Intussen alweer lekker bezig aan mijn tweede schildpad, die zijn voltooiïng nadert.

Op vriezerpapier wat vissensjabloontjes gemaakt....

en met paintsticks en Inktense potloden aangebracht.

Bovendien nog wat waterplanten van boombast en koraal van lutrador en tyvek opgenaaid.

en dan is het alweer tijd om te genieten van de zonsondergang.

VOLGENDE WATERSCHILDPAD

Ik schreef in mijn vorige blogje al dat ik met een nieuwe schildpad was begonnen.

Dit keer op een in kleur verlopende lap. Voor de schildpad gebruik ik een van mijn onlangs met ijsblokjes geverfde lappen.

Heb ik de vorige keer de stukjes Tyvek vastgeplakt met gewone plak voordat ik ze ging vastnaaien, nu heb ik Mistyfuse (een soort plakvlieseline) gebruikt..

Daarna stukje voor stukje met de festonsteek op de naaimachine vastgenaaid en dat levert heeeeel veel losse draden aan voor- en achterkant op.

Die moeten allemaal worden ingestopt en omdat ik het jammer vond om daar overdag tijd aan te besteden werd het een avondwerkje bij de tv.

Gied vond dat hij dat toch even moest vastleggen.

WATERSCHILDPAD TYVEK

 Alle 140 stukjes van de waterschildpad  van tyvek zitten inmiddels vast en de achtergrond is machinaal doorgequilt. Daarna met nietjes vastgezet op een houten frame, aangezien de galerie hier liever heeft dat ik ze opgespannen aanlever.  Vaak wordt het werk na aankoop voor vervoer weer losgehaald. Daarom de randen wel netjes afgewerkt. Het doet dan altijd even pijn om de nietjes erdoor heen te slaan.

Afmeting:

82 x 76 cm

32"x 30"

Het was nog een heel gepuzzel om oog en bek goed te krijgen.

Gelukkig is mijn buurvrouw erin gespecialiseerd en heeft die een helpende hand toegestoken.

Nog even een detail van het quiltwerk.

Inmiddels ben ik aan een tweede begonnen, maar daarover een volgende keer.

ZIJDEN VISSEN

                     De op zijde geschilderde vissen zitten intussen stevig op zijn plaats in het koraal. Daarna met Shiva paintstick nog wat kleine visjes aangebracht en alles doorgequilt.

afm. 45 x 45 cm

18"x 18"

Op naar een nieuw "project".

Ik wil graag een zeeschildpad maken.

Voor het uitwerken van hun prachtige schild denk ik erover om daar tyvek voor te gebruiken.

Eerst een stuk verven met metallic verf en met de heatgun aan de achterkant verhitten.....

.........zodat de bobbels aan de voorkant komen.

Detail

De eerste stukjes zitten vast.

Het schild begint al vorm te krijgen.

 De grote en middelgrote stukken met de naaimachine met een kleine festonsteek vastgezet, maar de kleine stukjes gaan toch gemakkelijker met de hand.

Voor de zwemvinnen en de kop moet echter eerst nog een nieuw stuk Tyvek worden geverfd want die zijn donkerder van kleur.

NOG MEER GEVERFD MET IJSBLOKJES

Het blijft verrassend om met ijsblokjes te verven. 

Vandaar nog maar een poging.

De bovenste drie waren in een vaas met terracotta, maroon brown en een heel klein beetje deep yellow.

Voor deze drie: rust brown, maroon brown en olive drab gebruikt.

Intussen twee vissen op zijde geschilderd en daar in mijn stapel geverfde lappen een mooie ondergrond voor gevonden. Die kan dus verder worden afgewerkt.

De eigenaar van de Peanut galerie hier op het eiland heeft al herhaaldelijk gevraagd of ik werk kon aanleveren voor een nieuwe solo-expositie. 

Dat is het voordeel van een klein eiland, er is niet veel concurrentie!

Ik had echter nooit genoeg werk.

Hij was erg enthousiast over mijn onderwater-serie. Onze toeristen bestaan voor een groot deel uit scuba-duikers.

Dus of ik nog maar even door wil gaan met mijn vissen en ook nog graag een serie landschappen.

De expositie is in principe gepland voor half december.

Kortom er is behoorlijk wat werk aan de winkel. 

Ik ga maar aan de slag.

PROGRESS/VOORUITGANG

Oktober is alweer begonnen en de diverse uitwerkingen van het thema "Progress" mochten dus gisteren op de website van FifteenbyFifteen worden geplaatst.

Ik kan nu ook mijn bijdrage laten zien.

Vooral de oudere mensen hebben vaak moeite met de vele veranderingen die plaats vinden op ons eiland. Maar je kunt de vooruitgang niet stoppen. Vandaar dat ik bij Suze een thermofax had laten maken met de tekst "You can't stop progress" in allerlei lettertypes.

Zo'n kleine 30 jaar geleden, toen we vanuit Nederland naar Saba verhuisden, waren luchtpostbrieven de enige mogelijkheid om met familie en vrienden in contact te blijven.

Telefoneren was immers veel te duur en omslachtig, waar nog bij kwam dat de verbinding vaak erg slecht was en er veel vertraging en echo in de lijn zat. Dat was daarom alleen voor noodgevallen.

Het duurde ongeveer twee weken voordat een brief in Nederland aankwam en dan weer twee weken voordat je, op zijn vroegst, antwoord kreeg. Dan moest de ontvanger wel meteen terugschrijven.

Tegenwoordig kun je met  het indrukken van een knop op je computer of I-pad ogenblikkelijk met je kleinkinderen praten en ze zelfs op het scherm zien.

Dit is voor mij duidelijk vooruitgang en toen dit thema zich voordeed was het niet moeilijk om te weten wat ik zou gaan doen.

Ik had al eerder een thermofax gekregen van een brief van mijn moeder. Deze brief afgedrukt op een blauwe handgeverfde "lucht" stof.  

Voor de "You can't stop progress" thermofax puffpasta gebruikt, om de vooruitgang in materialen te laten zien.

Vervolgens oude enveloppen en een brief van een vriendin uit onze beginperiode gefotografeerd en op stof geprint. Ook vond ik nog een oude luchtpost schrijfbloc ("wie wat bewaart heeft wat", zei mijn moeder altijd!) met op de voorkant een afbeelding van een KLM toestel.

Ook dit gefotografeerd en op stof geprint.

Het skype logo is met de hand geschilderd, evenals de computer.

Tenslotte een foto van de kleinkinderen op stof geprint en met een laagje organza erover op de computer genaaid. De organza moet het glas van het scherm verbeelden.

De brief steekt uit de bovenkant en daar heb ik dikke vlieseline in gedaan zodat hij rechtop blijft staan.

De brief van mijn moeder is doorgequilt onder de regels om het idee van lijntjes te geven die altijd op een zwart-wit vel onder je brief lagen.

Het uiteindelijke resultaat.

"Threadsketching" op het vliegtuig.

De gequilte regels

Diverse verschillende luchtpost enveloppen...

en tenslotte de kleinkinderen op Skype.

ROESTPOEDER

Ergens had ik gelezen over monoprinten met roestpoeder. 

Aangezien ik dat poeder onlangs in Nederland heb gekocht wilde ik het wel eens uitproberen. 

Wat uitgestrooid op mijn witte formica tafel en bespoten met half azijn en half water.

Een witte lap katoen en een stuk plastic eroverheen.

Na een poosje komen de eerste roestvlekken tevoorschijn.

Helaas is de volgende ochtend een deel van het poeder nog niet aan het roesten geslagen, maar ik vind de lap zo ook wel mooi.

Dan maar eens proberen met puur azijn. Dat werkt een stuk sneller en beter.

Aangezien het toch wel een heel karwei is om mijn tafel weer roestvrij te krijgen heb ik de andere lappen in plastic buiten in de hete zon gelegd.

Dat geeft al binnen een paar uurtjes resultaat....

.....en smaakt naar meer, dus nog maar een lap.

Nog wel even heel goed gespoeld, zodat het niet door blijft roesten

Een kolibri vliegt intussen binnen en laat zich maar moeilijk vangen en buiten zetten

en dan is het alweer avond.

Op naar de volgende dag.

VERVEN MET IJSBLOKJES

M'n vissen hadden een deel van mijn met ijsblokjes geverfde lappen opgebruikt.

Die voorraad moest dus worden aangevuld.

Ik had nog wat katoen liggen die al eerder in de soda-ash was voorgeweekt, dus kon meteen aan de slag.

Drie lappen erin en flink wat ijsblokjes erop. Deze schaal kreeg een variëteit aan kleurtjes:

turquoise, azure blauw, scarlet (roze toermalijn) golden yellow(zonnebloemgeel).

Deze mocht wat minder kleurrijk worden met primair blauw, ceruleum blauw, grape en een heel

klein beetje turquoise.

Je ziet de verf al in de stof trekken.

De volgende ochtend was het ijs gesmolten en kon er gespoeld,gedroogd en gestreken worden.

Ik heb weer wat om uit te kiezen.

Volgende week nog maar eens een keer.

VIERLUIK KLAAR

Voor de vierde vis wil ik graag een achtergrond met lutrador.

Die moet beschilderd worden.

Het koraal op de bodem wil ik ditmaal van tyvek maken. Maar dat moet ook eerst van een paar kleurtjes worden voorzien.

Na de bewerking met het strijkijzer ziet het er zo uit. Daar moet straks de soldeerbout aan te pas komen om er mooie stukken uit te snijden.

Dan wordt het tijd om de bovenvinnen gedeeltelijk te schilderen op grijs batikstof.

Nu kiezen op welke ondergrond ik de lutrador wil gebruiken.

De keuze valt op deze met ijsblokjes geverfde lap.

Uiteindelijk kan het quilten beginnen

Om de achtergrond wat genuanceerder te krijgen wordt er weer wat lutrador weggebrand met de soldeerbout.

De tyvek koraal met de hand op de bodem vastgenaaid.

Toch ontbreekt er nog wat. Bij "Mijn Eigen" had ik een stuk boombast gekocht. Daar wat vanaf gehaald, geverfd

en dat wordt als waterplant met de hand boven de vis vastgenaaid.

Tenslotte kan de rand worden afgewerkt. Het werken met haarklemmetjes is een vondst en werkt een stuk makkelijker dan met spelden.

En hier is dan no 4 "Softie" 

En zo ziet het vierluik er uiteindelijk uit.