SABA LANDSCHAP: AFSCHEIDS CADEAU # 2

Na een kleine periode waarin ik even vast zat, zag ik plotseling weer hoe ik verder wilde.

Ik maak altijd wel een voorlopig ontwerp, maar wijk daar meestal tijdens het werken vanaf.

Zo ook dit keer. 

Ik kreeg een foto van het huis waarin degene voor wie het bestemd

was,  had gewoond.

Het huis op witte katoen geschilderd, trappen en oprijlaan toegevoegd ...

... en tenslotte ook de typische Sabaanse muurtjes op katoen geschilderd.

Nu eerst kijken wat voor rand ik er omheen wil.

De keuze voor blauw is snel gemaakt.

Dan gaat er zwarte tule overheen.....

..zodat alle groene stukjes van de berg, na het  machinale quilten,

 veilig vastzitten.

Door de tule is de foto helaas enigszins wazig.

Inmiddels zijn ook de typisch Sabaanse huisjes en de kerk toegevoegd.

Nu kan er verder machinaal geborduurd en gequilt worden.

Glinsterende tule voor de branding en in de aanstormende golven wat donkerblauw aangebracht, daarover heen met kleine ronde steekjes het schuim. 

Met pastel het zand enigszins bijgekleurd en lijnen genaaid.

Als scheidslijn tussen de zee en land een laag aangebracht van heel klein groen en geel geknipt borduurgaren met daar overheen tule en  daarna met de meandersteek gequilt.

Tenslotte ook de Diamond Rock toegevoegd met wat schuim eromheen.

Een kolibrie mag niet ontbreken. 

Op katoen, voorzien van vliesofix, geschilderd.

Op mijn tafel is zo langzamerhand geen plekje meer vrij.

Nadat de "gouden" zon is opgenaaid, kan het handwerk beginnen.

De kolibrie is met machinaal borduurwerk vastgezet en de lucht met heel veel handsteekjes gequilt.

Aan de bloemenrand wordt onze nationale bloem "Suzanna met de mooie ogen" toegevoegd en met de knoopjessteeek het alom op het eiland aanwezige corelita onkruid.

Nog even een detail van de zon.

Nadat de randen voorzichtig zijn bijgesneden kan hij "geblockt" worden.

Stevig vastgespeld op de ondergrond, nat gespoten en een nachtje drogen.

De volgende ochtend is hij prachtig vlak en kan verder afgewerkt worden.

Als hij liggend gefotografeerd wordt is het quiltwerk beter te zien.

En zo ziet hij eruit als hij hangt.

Afmeting 84 x 65 cm.

Ik heb dit keer eens precies bijgehouden hoe lang ik er over gedaan heb en kwam uiteindelijk uit op 47 uur.

 

Thema: TIJD #2: PARACAS TEXTIEL, PERU

 Het nieuwe thema voor onze FifteenbyFifteen groep is TIJD.

Ik wilde hiervoor graag terug in de tijd en herinneringen ophalen aan oude kunst die we tijdens onze reizen hebben gezien of gekocht.

Aangezien het in december en januari voor mij onmogelijk was om iets te produceren heb ik voor TIJD #1 een quiltje gebruikt wat ik vorig jaar al eens, in de juiste afmetingen, had gemaakt van een rubbing van een door ons gekochte wandtegel tijdens onze vakantie in Egypte in 2005. Ik heb daar verslag van gedaan in mijn blogpost "Alweer even thuis" van 26 sept 2025.

Dit keer heb ik voor Peru gekozen en dan met name voor de wat minder bekende Paracas-cultuur van het schiereiland Paracas, ten zuiden van Lima aan de westkust, waar we in 1997 met vakantie waren. In de Paracas cultuur werd, meer dan 1000 jaar voor de opkomst van het Inca-rijk, al textiel gemaakt en er zijn verbazingwekkend mooie voorbeelden van Pre-columbiaanse Andes kunst bewaard gebleven.

Voor mijn Tijd #2 quiltje heb ik een fragmentje gekozen van een groot stuk stof dat werd gebruikt om  dode lichamen in te wikkelen. De lichamen werden in de woestijn gevonden in groepen van 40 of 50 alsof het familiegraven waren van verschillende generaties.

De felgekleurde geborduurde figuren stellen vaak sjamanen voor, die diverse menselijke hoofden in hun handen houden of mythologische wezens, die de Andes-kosmologie van de aardse, hemelse en onderwereld vertonen.

Dit is het originele fragment dat ik gekozen heb.

Eerst een tekening gemaakt op ware grootte.....

... en ingekleurd.

Zo ongeveer moet het gaan worden.

Alles overgetrokken op doorzichtig papier, zodat ik daar de patroondeeltjes uit kan knippen.

Dan Steam & Seam Light en tule over de tekening gelegd.

Nu kan het stukje voor stukje worden opgebouwd.

Er zijn nog heel wat deeltjes te gaan.

Maar stapje voor stapje vordert het.

Klaar.....

... en uitgeknipt.

Dan is het tijd om een ondergrond te zoeken.

Of misschien deze?

Uiteindelijk valt mijn keuze toch hierop.

Op de ondergrond vast gestreken en daarna zwarte tule erover heen. 

Dan kan er machinaal geborduurd worden....

... en tenslotte gequilt. 

Met dit als het uiteindelijke resultaat.

SABA LANDSCHAP: AFSCHEIDSCADEAU.

 Al enkele maanden geleden werd me gevraagd een Sabaans landschap als afscheidscadeau te maken voor iemand, die na een aantal jaren hier gewerkt te hebben, definitief ging vertrekken.

Altijd een mooie opdracht, doch helaas door de plotselinge ziekte van mijn man was het onmogelijk daar tijdig aan te voldoen, dus had ik ze laten weten dat het beter was om een ander afscheidscadeau te zoeken. Daar wilden ze echter niks van weten en zeiden dat het geen enkel probleem was om het t.z.t. na te sturen. 

Eindelijk is het dan zover dat ik wat tijd kan maken om er aan te beginnen.

Eerst een ondergrond geverfd met  Pebeo textielverf .

De lucht nog hier en daar wat aangezet met wat streekjes Pebeo glitterverf.

Eerder had ik al eens de rotsen van Well's Bay op een landschap aangebracht en aangezien ook deze dame erg van zwemmen hield en daar nogal wat uurtjes heeft doorgebracht, wilde ik dit nog eens herhalen.

De tekening onder "Steam & Seam" gelegd en daar tule overheen.

Dan kunnen de eerste stukjes worden aangebracht. De plak van de "Steam & Seam" gaat door de tule heen, zodat alles voorzichtig op zijn plaats blijft zitten.

Alles goed vastgeplakt zodat het niet kan verschuiven.

Langzaam maar zeker worden de rotsen opgebouwd....

..... met dit als uiteindelijk resultaat.

Wat kleine donkere stukjes zijn met een textiel- en sharpiestift aangebracht.

Vervolgens krijgen ze een voorlopig plekje op de geverfde ondergrond.

Een hele poos geleden heb ik een aantal stukken textiel bewerkt zodat er een mooie struktuur ontstond. Ik heb dat beschreven in mijn blogpost :"Experimenteren van 17-5-25.

Ik ga een klein deel van deze lap oververven en er rotsen uit knippen;

Die heb ik heel voorzichtig met een klein drupje plak vast gezet.

Later komt er tule over en wordt alles vastgenaaid.

Even kijken hoe ik verder wil. 

Ik wil in elk geval het huis waarin de vertrekkende dame heeft gewoond opnemen om het nog meer een persoonlijk tintje te geven, maar heb nog geen idee hoe dit aan te pakken.,

Dit is meestal mijn "dooie punt".

Na wat wikken en wegen bouw ik met allerlei kleine groene lapjes een berg op, aangezien ze ook een fervent wandelaarster was.

Ik weet weer hoe ik verder moet, dus wordt vervolgd.

WORKSHOP: DOLFIJNEN: Toast & textiles

Voor mijn 50e ste workshop in het Toast & Textiles programma wilde ik dit keer nog eens een oudje herhalen.

De dolfijnen sloegen destijds erg aan, maar toen ik het thema had aangekondigd en ik mijn voorbeeld ging zoeken bleek dat ik dat kennelijk al enige tijd geleden op een kunstmarktje had verkocht. 

Dus toch nog maar even een nieuwe gemaakt.

Ik ben er minder tevreden over dan over de eerste maar de tijd dringt.

Eerst de ondergrond voorzichtig een beetje vochtig maken, zodat de stofverf enigszins in elkaar kan overlopen.

    Bianca wilde liever een walvis staart maken, tekende zelf een patroontje en besloot horizontaal te gaan werken.

Hellen heeft al een mooie zonsondergang.

Deze twee jonge deelnemers en hun moeder, die bij familie op Saba op bezoek zijn, gingen ook meteen enthousiast aan de slag.

Nu worden de onderdelen van de dolfijn in elkaar geschoven.

Voor de jongens had ik een andere manier gevonden.

Veel gekleurde lapjes op een ondergrond strijken en daarna de contouren van de dolfijn erop tekenen en uitknippen.

Af en toe helpt mama even, maar ik heb een enorme bewondering voor de inzet en concentratie van deze jonkies.

Hellen is nog met de vinnen aan het puzzelen.

Terwijl de jongens even van het culinaire gedeelte van de workshop genieten.

Intussen is Bianca al met de soldeerbout stukjes koraal uit tyvek aan het branden.

Die worden vervolgens met het lijmpistool op de ondergrond vastgezet.

Nadat de dolfijnen uit het vliesofix lapje zijn geknipt worden ze op de, inmiddels met de haardroger gedroogde, achtergrond geperst.

Bianca kan al snel haar resultaat laten zien...

... evenals Hellen.

Maar tenslotte kan ook het drietal trots poseren.

Nogmaals mijn petje af voor de inzet van deze Amerikaanse "boys"