GUNA-INDIANEN

Inmiddels ben ik er, via Wikipedia, uit. Het gebied in het noord-oosten van Panama en de eilanden waarop de Kuna-indianen wonen heette voorheen San Blas. In 1998 heeft men de naam Kuna Yala (land van de Kuna's) aangenomen en sinds vorig jaar november is het verzoek van de Indianen om hun land Guna Yala te noemen ingewilligd door het Panamese gouvernement. De reden was dat de letter K niet in hun taal voorkomt. Het zijn nu dus ook Guna-indianen.

Vandaag zoals beloofd een kleine greep uit wat ik, op deze trip, zoal gekocht heb.
Het meerendeel van de mola's koop ik als blouse. Voor een verzamelaar is het erg belangrijk om alle twee de panelen van een blouse te hebben. Soms staan er verschillende scenes op. Vaak ook, zeker als het flora of fauna betreft, is het ongeveer dezelfde afbeelding maar dan in andere kleuren. De blouses met verschillende scenes erop zijn dus het meest waardevol en vaak ook het moeilijkst te krijgen.

Zo zien de blouses eruit als ik ze koop.

Deze had kleine ritsjes voor de borstvoeding en laat ik, als curiositeit, daarom intact als blouse,

Hier een voorbeeld van een Guna-traditie. Ter gelegenheid van speciale gebeurtenissen, zoals het bereiken van de puberteit van een meisje, worden er grote feesten gehouden en daarvoor wordt de chicha drank gemaakt. Gefermenteerd suikerriet met mais en tegenwoordig ook rum.
Deze drank staat enkele dagen te "trekken", en zodra een van de "oudsten", die daarvoor is aangewezen, bepaalt dat het goed is, kan het feest beginnen.
Op deze mola panelen zie je de dames, met pijp, de drank bereiden.
Wanneer ik zo'n blouse vind ben ik erg in mijn nopjes.

Ook dit is een bijzondere exemplaar
De man die de kooltjes rondbrengt voor het houtvuur, waar ze op koken.

Om het vuur gaande te houden moet er heel wat gewapperd worden en dit wordt verbeeld met deze grote "fans"

Heel soms kom ik een politieke mola tegen die in de tijd voorafgaand aan Panamese verkiezingen worden gemaakt. Een Guna-dame is op die manier een levend reklame-bord voor een presidentskandidaat.
Dit keer vond ik een mola om de republiek te promoten. Waarom op een boot is me nog niet duidelijk. Soms duurt het een hele poos voordat ik achter de ware betekenis kom.

Ook van deze mola is me nog niet duidelijk wat men precies wil verbeelden. Het kan ook met hun godsdienst te maken hebben. Voorlopig noem ik hem maar: Levensboom

Op hun meer "alledaagse" kleding komt over het algemeen veel flora en fauna voor.

En tenslotte nog 2 voorbeelden van panelen voor een schooluniform. Enkele jaren geleden waren die alleen in blauw-wit, maar dit keer kreeg ik ze in diverse andere kleuren aangeboden.
Het motief is meestal eenvoudig, maar het rood-witte exemplaar is van een uitzonderlijke kwaliteit.

Er is iets aan de hand met mijn foto-programma en ik ben daardoor al verschillende foto's die ik wilde bewerken verloren. Vandaar dat van sommige foto's de kwaliteit minder is.

SAN BLAS

De trip zit er alweer op. Het was intussen de 24e keer dat ik naar de San Blas eilanden ging en ik heb over de jaren heen uiteraard al honderden foto's. Toch kan ik het niet laten om deze fascinerende omgeving en kleurrijke Indianen te blijven fotograferen.
Ik ben weer uitstekend geslaagd in het kopen van mola-blouses en ben ter plekke erg druk geweest om de panelen ervan af te halen, omdat het anders niet allemaal in de koffer past.
Erg verbaasd was ik om plotseling uit te vinden dat de naam Kuna-indianen is veranderd in Guna-indianen en hun gebied niet meer Kuna Yala, maar Guna Yala heet. Waarom is me niet duidelijk geworden en ook op internet kan ik nog niets vinden wat in die richting wijst.

Morgen zal ik wat foto's van enkele nieuwste mola-aanwinsten plaatsen. Vandaag even een reisimpressie.

Ik laat Saba achter me..

Op weg in de jeep. De ochtendmist stijgt op in de bergen van Panama.

We zijn weer in San Blas

Mijn hangmat wordt opgehangen

Vertrouwd beeld

Zo fijn om hun vertrouwde gezichten weer te zien.
Linda

Janeliana

Hun menu bestaat voor het merendeel uit bananen-vissoep bereid op een houtvuurtje

Op zondag kwam een volle boot op visite van een naburig eiland

Daarna moet dan de afwas worden gedaan

Kleding wordt gewassen in een halve, afgedankte kano

Ritsje in de mola-blouse voor de borstvoeding

Zonsondergang over San Blas

en dan is het alweer tijd om, vroeg in de ochtend, vaarwel te zeggen en met de boot naar het vasteland te gaan.
Tot wanneer??????

Vervoer van de bagage naar de jeep. Een lekke kruiwagenband doet er niet toe.

En na 3 uur naderen we Panama City alweer. Wat een contrast.

PANAMA

Heel onverwacht vertrek ik morgen voor een paar dagen naar Panama en vandaar door naar de San Blas eilanden om bij de Kuna-indianen weer nieuwe mola's en molablouses te gaan kopen.
Helaas hebben ze inmiddels het vliegveld van El Porvenir, waar ik altijd op vlieg, gesloten en is de enige mogelijkheid nu met een jeep ruim 3 uur door de jungle. Daarna maar hopen dat de cayuco klaar ligt om me in een half uur naar Nalunega te varen. Ben erg benieuwd hoe de weg er momenteel in het regenseizoen uit zal zien en wat ik weer aan zal treffen. Hopelijk zijn de dames nog steeds hard aan het werk.

Zelf ben ik ook nog lekker bezig geweest.
De verf die overbleef van het schilderen van de vliesofix, op een lap stof gesmeerd en eveneens op een stukje tyvek. Dat moet eerdaags maar eens samengevoegd worden.

Helemaal happy was ik weer met de zending van Amazon die afgelopen week met de boot mee kwam.
Twee nieuwe boeken, het tijdschrift Quilting Arts en wat lapjes die ik hoop te gaan gebruiken voor mijn Afrika-quilt.

Intussen ook nog snel wat proefjes gemaakt voor de appliqué module

en toen was het toch echt tijd om te genieten van weer een prachtige zonsondergang boven zee.

Voorlopig zal het hier dus even rustig zijn. Volgende week hoop ik wat foto's van de Kuna-Indianen en San Blas te kunnen laten zien.

VERRASSEND RESULTAAT

Het "Schaduw-appliqué" met de tule even terzijde gelegd en snel naar de volgende opdracht. Dat was iets heel anders en bovendien iets waar ik nog nooit van had gehoord, laat staan had gedaan.
Een strook Wunder-Under (soort plakvlieseline) moest met de plakkant naar boven enigszins worden natgemaakt en daarna met een grote kwast worden ingesmeerd met 2 kleuren heel erg verdunde textiel- of acrylverf. Een beetje goud of brons verf toevoegen zou een nog mooier resultaat moeten geven.

Er stond niet bij dat het helemaal zou gaan opkrullen, dus snel vastgezet met alle mogelijke potjes verf.

Heel goed laten drogen en dan kunnen de sjablonen worden uitgeknipt. Ik houd het nog maar even bij de vazen.

De plakkant van het uitgeknipte sjabloon op ondergrond stof leggen (dus de papierkant boven) en met bakpapier eroverheen even goed heet strijken. Op de foto is het bakpapier er al weer af!

Dan wordt het geduld beoefenen want natuurlijk wil je meteen zien hoe het is geworden. Het is echter erg belangrijk om het heel goed af te laten koelen voordat je het papier verwijdert. Het geverfde vlies blijft op het stof over en dat geeft een zeer verrassend resultaat. De ondergrond komt er een beetje doorheen wat het heel speciaal maakt.
Nog maar een vaas erbij.

Ik werd helemaal enthousiast en heb er meteen ook nog maar wat vrouwenfiguurtjes aan toegevoegd. Vanwege de goudverf is het moeilijker te fotograferen, het ziet er in het echt stukken mooier uit.

Intussen ligt er al weer iets nieuws af te koelen. Ik kan er geen genoeg van krijgen, vind het werkelijk een prachtige manier om figuren op stof over te brengen. Denk dat de combinatie met paintsticks ook verrassende resultaten op kan leveren.
Dus waarschijnlijk morgen meer.

NOG MEER VAZEN

De volgende opdracht moest in doorschijnende stof worden uitgevoerd. Dus de bakken met organza, tule en alles waar je maar doorheen kunt kijken, tevoorschijn gehaald. Dat geeft meteen een behoorlijke troep op de tafel

.

Begonnen met wat proefjes in het schetsboek. Helaas hebben die kleine lapjes een eigen wil en is het een heel gedoe om twee of drie lagen over elkaar heen te krijgen.

Ik wilde, om het verschil in materialen aan te geven, dezelfde compositie gebruiken als in de vorige opdracht. Dus eerst een negatieve vorm geknipt. De turquoise tule met bloemetjes motief deed me aan een frans behangetje denken en leek me aanvankelijk wel wat als achtergrond.

Nee dat was het toch niet, dan maar een nieuwe compositie.

Het geheel moest worden afgedekt met ook weer doorschijnende stof en daarvoor is tule toch het meest geëigende materiaal.

Ik bleef maar zuchten. Bovendien kwam het bedoelde effect van de kleurmenging niet voldoende tot zijn recht. Dan maar op zoek naar een lichtere ondergrond en een eenvoudigere compositie

Na allerlei kleuren tule geprobeerd te hebben bleken lichtblauw of beige toch het beste resultaat te geven

lichtblauw maakt het wat koeler en de vormen komen beter tot zijn recht

maar beige geeft het een wat warmere gloed

Ik heb de keuze nog een nachtje uitgesteld. Zal vandaag moeten beslissen, de zaak vastrijgen en dan even terzijde leggen. Kennelijk wordt er later in de cursus op teruggekomen.