CITY & GUILDS nieuwe opdrachten

Even een snelle update voor al mijn trouwe bloglezers. Dankjewel voor jullie belangstelling.

Na het verfspuiten tijdens de naweeën van Maria, was de volgende opdracht het maken van een collage met twee voorwerpen die eerder in fotografie of schetsen aan bod waren gekomen.
Gelukkig bleef het nog even bewolkt en wat minder warm, zodat ik een paar deuren dicht kon houden en rustig met alle gefotografeerde, gekopiëerde en uitgeknipte vormen en vormpjes kon schuiven, totdat ik tevreden was met het resultaat. Hier en daar moest er af en toe ook een likje verf aan te pas komen om de zaak wat te accentueren. De eerste 4 verschillende ontwerpen gefotografeerd en zowel in kleur als zwart-wit afgedrukt om beter te kunnen zien of het design klopte. Uiteindelijk een keuze gemaakt, de bladzijden in mijn schetsboek voorzien van een ondergrond-kleurtje en alles bevestigd.

Her resultaat is inmiddels al on-line ingestuurd en gunstig beoordeeld.
Op naar de volgende opdracht.

Lekker knippen, schuiven, plakken en fotograferen

Twee van de eerste 4 ontwerpen

Het uiteindelijke resultaat.

O MARIA, MARIA

Dachten we gisteren nog dat Maria zowat voorbij was, vandaag bleek dat het venijn in haar staart zat. Het was een ongelooflijk winderige en natte dag met een zeer onstuimige zee.
De wolken hingen om ons heen en dat zijn we niet gewend.
Mij kwam het echter wel goed uit. Het werd nl. hoog tijd dat ik me weer eens met mijn cursus ging bezighouden en ditmaal moest er met verf worden gespoten. Dat lukt niet erg in een atelier waar de wind meestal lekker doorheen waait. Nog even geprobeerd of het met een open deur wilde lukken, maar ik moest snel zijn om niet alle papieren de berg af en in zee terecht te zien komen. De hele dag dus heerlijk met de deuren dicht aan het werk geweest en zelfs af en toe het licht aangehad. Dat kan ik me morgen waarschijnlijk, als de zon weer volop schijnt, helemaal niet meer voorstellen.

Zoals hier te zien ligt de staart van Maria precies over onze eilandketen.

We zitten letterlijk met ons hoofd in de wolken.

Het blijft er steeds dreigend uitzien.

Wat is het dan heerlijk om in mijn atelier lekker aan de slag te zijn.

En op het einde van de dag gaat de wind liggen en worden we nog verrast met een prachtige avondlucht.

TROPISCHE STORM MARIA

Al een aantal dagen werd Tropische Storm Maria aangekondigd. Aanvankelijk leek het erop dat zij, zodra ze over Saba zou komen, orkaansterkte zou bereiken.
Vrijdag wist niemand meer precies wat te verwachten, want de voorspellingen waren nogal tegenstrijdig en de storm kwam niet echt op sterkte. Toch leek het er nog steeds op dat we behoorlijk zwaar weer konden verwachten.
Veel Sabanen besloten dus hun huizen maar dicht te maken, met "shutters" en luiken. Wat is wijsheid...........????
Vrijdagavond uit voorzorg toch maar de luiken van mijn atelier gesloten en wat voorzorgsmaatregelen getroffen, zelfs al wat extra gekookt, voor als de stroom uit zou vallen. Voor de rest maar even afgewacht wat de nacht zou brengen. Toen er om 12 uur 's nachts een flinke windstoot door het open raam van de slaapkamer kwam en regen op het bed, dachten we dat het toch nog zou gaan spoken. Even later was het echter weer rustig en op enkele regenbuien na, was er vanochtend om 11 uur nog steeds niks aan de hand.
Inmiddels toch maar aan het werk getogen in mijn atelier. Er lagen immers nog steeds 4 Kuna-applicaties te wachten waar kussens van gemaakt moesten worden voor de winkel.
Rond het middaguur kwam het bericht binnen dat alle tropische stormwaarschuwingen waren ingetrokken. Toch een behoorlijke zucht van verlichting: " Goodbye Maria".
De kussens zijn intussen klaar, de zon begon te schijnen, maar bij zonsondergang was er toch nog een wat dreigende lucht.
Misschien krijgen we vannacht nog wat hoognodige buitjes voor de cisterns.

Luiken van mijn atelier zijn dicht.

De zon begint alweer te schijnen.

De kussens zijn klaar.

Avondlucht

VERSIERDE PALMBOOM

Ik moest de afgelopen twee dagen onverwacht naar St. Maarten, waar ik zomaar plotseling op het strand van Great Bay op deze versierde palmboom stuitte.
Geen idee wie, wat en waarom, maar ik moest het natuurlijk wel even vastleggen

EXPOSITIE "THE LOCALS"

Per 1 juli hebben Gersh Geenty en Emilie Declippeleier de Peanut Gallery overgenomen van Judy en Jim Stewart. Beiden zijn ook de eigenaren van El Momo Folkart, mijn vroegere winkel. Ze hebben nu een doorgang gemaakt van de winkel naar de Gallerie.
Afgelopen zaterdag was de openingsexpositie "The Locals" waarvoor alle kunstenaars op Saba gevraagd was 3 van hun nieuwste of niet eerder geëxposeerde werken ten toon te stellen.
Er was ook werk van mensen die niet permanent op Saba woonachtig zijn, maar hun kunstwerken wel hier hadden gemaakt. In totaal was er werk van 25 personen.
Vooraf was gevraagd aan de vrouwelijke deelnemers van de expositie om een versierde hoed te dragen.
Het was een zeer diverse expositie en het was mooi om te zien hoeveel talent er op Saba aanwezig is. Na een zeer geanimeerde avond bleek tot mijn allergrootste verrassing aan het einde alle 3 mijn werken verkocht te zijn.
De expositie is nog een week te bezichtigen in de Peanut Gallery op Saba.
Dank aan Gersh en Emily voor het promoten van Sabaanse "kunst".

Marie met haar prachtig versierde hoed

Angelita bij haar schilderijen

Maryline met zijden sjaals

Els met fiber-art

Enkele deelnemers met hun hoeden.

KLAAR

Vanmiddag is het wandkleed klaar gekomen. Het kost me bijna moeite om ermee te stoppen. Ik heb zoveel plezier aan het maken ervan beleefd.
Eerst maar even een plaatje van het uiteindelijke resultaat.

Gisteren begonnen met heel veel groene stofjes voor de verschillende bomen.

Daarna de huisjes erop gespeld en uiteindelijk alles vast genaaid en doorgestikt.
Het geeft altijd zoveel voldoening om langzaam het geheel vorm te zien krijgen.

Vandaag de laatste hand eraan gelegd. Nog een plant en een hek erop en dit doorgestikt met beige en bruin voor schaduw effect. Tenslotte met de hand rode knoopsteekjes geborduurd om het groene gras nog enigszins te verlevendigen en het rood van de daken terug te laten komen.

Het is moeilijk om er morgen afscheid van te nemen.

RHAPSODY IN COLOR 6

De afgelopen dagen zijn de zon, de wolken en de weg definitief aangebracht. De wolken zijn er met de hand opgenaaid en de zon is omringd door cirkels die er omheen zijn geborduurd.
Ook nog aardig wat machinaal doorgestikt en dan zie ik altijd weer stukjes waar ik toch niet helemaal tevreden over ben. Aangezien ik inmiddels weet dat het beter is om dat maar meteen te veranderen, onmiddellijk het tornmesje ter hand genomen. Er wordt gezegd dat het tornmesje de beste vriend is van quilters, nou dan is die vriendschap vandaag weer aardig bevestigd.
Het bovengedeelte is nu klaar. Er komt schot in.

Intussen zie ik al uit het raam kijkend overal op zee grote stukken zeewier. Er is nog nooit zoveel zeewier gesignaleerd in de Caribische Zee en de hele eilandketen vanaf Barbados klaagt erover. Ditmaal was het wel een erg mooie decoratieve streep op zee.

De zon is klaar

Quilter's best friend

Bovenste deel is klaar

Zeewier

RHAPSODY IN COLOR 5

Gisteren bijna alle freemotion quilting gedaan, dus vandaag kon er begonnen worden met de aankleding van het landschap. Eerst de wolken waarvan de grillige vormen makkelijk rechtstreeks uit tule zijn te knippen. Wel even zoeken welke kleur tule het meeste spreekt. Ook de zon zat snel op zijn plaats. Daarna papieren vormen aanbrengen van huisjes en bomen. Het gaat in dit geval om de vorm en de plaatsing, dus de kleur doet er even niet toe.
Tot slot het belangrijkste element: de weg die door de heuvels moet lopen. Eerst een kronkelweg uit papier gemaakt en vervolgens de tussenstukjes eruit gehaald.
Daar was ik niet tevreden over. Dan maar een rechte weg, maar hoe ik ook schoof en veranderde, het was niet wat ik wilde. Dus nog maar eens een andere kronkelweg. Uiteindelijk is die het geworden en zijn de stukjes uit stof geknipt, van plakvlieseline voorzien en opgestreken. Al met al waren er heel wat uurtjes verstreken en werd het tijd om de koelte van een zwembad op te zoeken.

Eerste kronkelweg

Rechte weg

Toch maar weer een kronkelweg

Hij loopt nu tussen de heuvels door

Uiteindelijk resultaat

RHAPSODY IN COLOR 4

De quilt sandwich voor alle zekerheid, na het vastplakken met textiellijm, toch nog maar even vastgezet met wat spelden, zodat ik er zeker van kan zijn dat er niks gaat schuiven zodra ik aan het machine-quilten begin.
De vaart zit er lekker in, maar op een gegeven moment werd het toch echt te warm. 's Ochtends is het nog lekker in mijn atelier met meestal zo'n 27 C., dus nu maar meteen aan de slag. Hoop vandaag het meeste machinale quiltwerk klaar te krijgen, zodat ik morgen kan gaan spelen en schuiven met de papieren ontwerpjes van bomen, huizen, weg, zon en wolken.

Voor de zekerheid nog maar wat spelden erin.

Free motion quilting op de machine.

Op de achterkant is duidelijk te zien wat er al klaar is.

Spreekt voor zich.

RHAPSODY IN COLOR 3

Over het papieren ontwerp was ik aanvankelijk tevreden, maar nu vond ik nu de oranje driehoek in de rechter bovenbaan te dominant. Weer losgetornd, wat kleiner gemaakt en tenslotte wat bruine en rode acrylverf gemengd, verdund en voorzichtig met een sponsje opgebracht. Dat temperde de kleur.
Toch vond ik de baan nog wat te breed, dus weer enigszins bijgesneden. Uiteindelijk konden de banen aan het middenstuk worden genaaid. Daarna de brede buitenbanen eraan vast. Dat geeft dan meteen een heel ander effect.
Op naar de volgende stap: achterkantstof en tussenvulling knippen en aan elkaar vastplakken met tijdelijke textiel lijmspray. Dan kan ook de bovenkant erop geplakt worden. De quilt sandwich is klaar en vandaag kan ik aan het machinale quilten beginnen.

De oranje kleur wordt wat getemperd.

Middenstuk zit aan elkaar.

Ook de buitenbanen zijn nu bevestigd.

Quiltsandwich wordt klaargemaakt.

RHAPSODY IN COLOR 2

Pffff.... het was met 33 graden Celsius, wel erg warm in mijn atelier gistermiddag.
Het wordt tijd dat de bestelde airco wordt geïnstalleerd.
Ik had me echter voorgenomen om de zijbanen af te maken. Dat is altijd veel zoek- meet- knip- naai- en snijwerk.
Het is de bedoeling dat de zijbanen net iets donkerder zijn dan het middenpaneel zodat het licht geconcentreerd blijft op het midden.
Wat ben ik dan blij met mijn "design-wall", waar alles (zonder vast te spelden) op blijft plakken. Daardoor word het kritisch bekijken een stuk makkelijker. Er wordt nogal eens wat veranderd, losgetornd en opnieuw in elkaar gezet. Vandaag nog maar eens gaan schuiven en dan kunnen alle banen hopelijk definitief aan het middenpaneel worden genaaid.

Veel wikken en wegen om de juiste kleur te vinden. Gelukkig is de stoffenvoorraad de laatste tijd aardig uitgebreid.

Continue snijden en bijsnijden.

De twee rechter zijbanen zijn klaar.

Met een kritisch oog alles nog eens bekijken.

RHAPSODY IN COLOR

Tijdens mijn tentoonstelling van afgelopen maart in de Peanut Gallery was één van mijn grote wandkleden bijzonder in trek en vrijwel meteen verkocht. Er kwam toen de vraag of ik nog eens zo iets zou kunnen maken. Afgelopen week bleek dat het dan op 9 September mee naar Nederland zou moeten. De tijd wordt dus krap. Eergisteren begonnen met het uitzoeken van de stoffen. Ik kan gelukkig zo ongeveer hetzelfde ontwerp, met wat aanpassingen, gebruiken dat ik vorig jaar geschilderd heb. Ik ben voor het ontwerp van dit wandkleed geïnspireerd door de schilderijen van Ton Schulten, wiens gallerie we hebben bezocht in Ootmarsum en de wandkleden van Ineke Berlyn die waren tentoongesteld bij Galerie de Ganzerik in Oppenhuizen twee jaar geleden.
Ik noem het Rhapsody in color, naar de naam van mijn eerste expositie.

De lucht voor het middengedeelte is klaar

De ondergrond voor het hele middenpaneel inmiddels ook

PRODUCTIEWERK

Het werd tijd om me weer op het maken van molita-tasjes te storten. Mijn oude winkel, El Momo Folkart, had me al enkele dagen geleden gevraagd om 15 tasjes met hengsel en 20 zonder hengsel te maken. Dat is dan gewoon even productiewerk. Het meeste gaat met de naaimachine, maar de voering moet er met de hand ingezet worden. Een mooi karweitje om dat tussen de verjaardagstelefoontjes te doen. Als ze af zijn is het altijd weer een vrolijk geheel.

SABAANSE ZONSONDERGANG

SABAANSE ZONSONDERGANG.

Het was maar goed dat we vrijdag nog even naar het Cove Bay strand waren gegaan en foto's hebben gemaakt, want helaas is na Tropische Storm Irene van afgelopen zondag, een groot deel van het witte strand weer in zee beland. Hopelijk kan het na het orkaanseizoen weer hersteld worden.

In de tussentijd ben ik hard bezig geweest om nog wat nieuws te maken voor de openingstentoonstelling van de Breadfruit Gallery, begin september. Daarvoor wilde ik een Sabaans landschap maken en na een lap zijde geverfd te hebben, zag ik er een lucht bij zonsondergang in. Op dat moment ging de zon hier ook daadwerkelijk onder en waren we onder de indruk van de prachtige bundel licht op de zee waar we op uitkijken. Deze lichtbundel met kleine steekjes gouddraad op de zee geborduurd en bijgeverfd met een gouden paintstick. Ook de laatste zonnestralen met gouddraad met de hand geborduurd.
Een paarse metallic paintstick gebruikt voor de kanten bloemen in de linker onderhoek, want de oorspronkelijke turquoise kleur paste niet in het geheel.

I.p.v. in te lijsten vond ik een mooie lap stof in verloopkleuren en werd het dus een wandkleedje van 55 x 43 cm.

Nu me eerst maar weer eens gaan werpen op de bestelde molita-tasjes voor El Momo Folkart.