TERUG NAAR HET LANDSCHAP

Aangezien al mijn Sabaanse landschappen inmiddels verkocht zijn werd het tijd om weer wat nieuws te produceren. Ik vind het altijd een plezier om te starten en te zoeken tussen al mijn mooie stofjes. Temeer daar ik inmiddels wat nieuwe voorraad heb binnengekregen.
Eerst maar eens de lucht zoeken voor de zonsopgang, de Sabaanse berg erop bevestigen en een wat lichtere ochtendzee, daarna kijken welke kleuren en designs ik verder zal gebruiken.

Ik zie nu dat er op een van de stofjes zelfs nog een prijsetiketje zit

De basis is klaar, alles is geknipt en aan elkaar genaaid.

Met de nieuwe stofjes ook alvast begonnen met de resterende nog te maken mandjes.
Ik kan in elk geval het weekend lekker aan het werk.

Laatste opdrachten van Module 2

Doordat de meeste molas nu in mijn galerie hangen kwam er in het atelier wandruimte
vrij. Manlief had nog een restantje hout in voorraad en heeft meteen de koe bij de horens gepakt en ter plekke kleine plankjes voor mijn verfpotjes etc. gemaakt. Toen ik dinsdag thuiskwam van de tandarts was alles zelfs al in de verf gezet. Dat werd daarna dus een dag uitzoeken en opnieuw inrichten. Heerlijk om alles zo bij de hand te hebben i.p.v. verspreid over diverse laden.

Toen werd het toch echt tijd om aan mijn laatste opdrachten voor module 2 te beginnen.
Er moest in het schetsboek 3-dimensionaal worden gewerkt met een eerder gebruikt voorwerp. Het zal niemand verbazen dat de pijpen weer tevoorschijn kwamen. De eerste twee bladzijden van mijn nieuwe schetsboek voorzien van een dunne waterverflaag, daarna de volgende bladzijden volgekrast met oliekrijt en er dekzwart overheen, zoals we vroeger wel eens op school gedaan hebben. In het dekzwart het woord "pipe" (het is immers een engelse opleiding) alsmaar uitgekrast. Daarna de pijpen op een paar kleine stukjes na uitgesneden en naar voren gevouwen. Nog even een dunne schaduwrand met shiva paintstick eromheen en naar mijn mening was de opdracht klaar.

Op naar de volgende opdracht. Daarvoor moest een foto van een stilleven, dat gemaakt was in module 1, gebruikt worden. Deze foto uitvergroot, afgedrukt en daarna op schetsboek-formaat gesneden.
Er moest een klein boekje komen in een van de voorwerpen. Wat papier voorzien van een dunne waterverflaag en ook weer de pagina's van het schetsboek. Daarna het flesje gedeeltelijk uitgesneden, van de geverfde blaadjes een boekje gemaakt en dat in de opening gelijmd. Voila.
Module 2 is klaar. Nu op naar nummer drie, nog zes te gaan.

TANDARTS EN AARDVERSCHUIVING

Voor niet eilandbewoners moet het een vreemd idee zijn dat je voor een bezoekje aan de tandarts het vliegtuig moet nemen. Voor ons lijkt het meer op een (wel duur) 12 minuten durend busritje.
Vanochtend vroeg naar St. Maarten en om twee uur alweer thuis.

Daar komt onze "bus"

WINAIR onze "lifeline"

Onderweg een mooie regenboog.


Gisteren werden we plotseling opgeschrikt door een enorm lawaai. Bij inspectie vonden we in de tuin een waterval van stenen en bleek er een oude muur van 2 bij 4 meter te zijn ingestort. In zijn val had hij een papajaboom meegesleurd em was uiteindelijk terecht gekomen op de nieuwe trap van mijn atelier. Een ware aardverschuiving die waarschijnlijk te wijten is aan de vele tropische regenbuien van de afgelopen tijd.
Het zal nog een hele kluif worden om de schade te herstellen

Het is moeilijk op de foto vast te leggen.

Gelukkig alleen materiële schade

MOLA GALERIE

Het werd zo langzamerhand toch echt tijd dat ik eens toe kwam aan het inrichten van de onlangs klaar gekomen expositieruimte naast mijn atelier. Me daar dus dit weekend maar eens op geworpen. Althans met de linker kant die bestemd is voor het mola-gedeelte.
Een deel van mijn eigen werk bevindt zich nog in de Peanut Galery in Windwardside en ik heb daarom op dit moment alleen maar mijn serie West-Indies I en II om aan de rechter kant op te hangen.
Gisteren de hele dag bezig geweest met uitzoeken, keuzes maken en framen.
Vandaag alles opgehangen, morgen alleen nog teksten maken en bevestigen. Het geeft een heerlijk voldaan gevoel.
Nog plezieriger is het dat manlief zich meteen is gaan bezighouden met het maken van nieuwe planken op de vrijgekomen plaatsen in mijn atelier. Dus ook daar kan ik de komende week opnieuw gaan inrichten en opruimen.
Het maken van nieuw werk wordt derhalve nog even opgeschoven.

Overzicht van de linker kant

Een deel van mijn verzameling Kuna vrouwen mola's meteen bij binnenkomst.
De Kuna cultuur is matriachaal. Vrouwen hebben het voor het zeggen in het gezin.
Ze zijn erg gehecht aan hun traditie en kleding.

Zeeschildpadden en een kat als "beanbags".

Het achterste gedeelte met mijn verzameling oude mola's.

Mijn eigen wandkleden WEST INDIES I EN II aan de rechterkant.

EERSTE SERIE KLAAR

Nog maar even een plaatje van de schaaltjes die vandaag zijn klaargekomen. Hopelijk komt a.s. woensdag de nieuwe stof binnen en kan ik de laatste zes maken.

Aan het einde van de dag kregen we zomaar plotseling een totaal onverwachte regenbui, die de hitte van de dag wat temperde.

ALWEER SCHAALTJES VAN STOF

Het liefst zou ik zijn doorgegaan met de laatste opdrachten voor module 2 van de cursus.
Helaas de plicht roept. Er moeten nog 12 schaaltjes worden gemaakt en de opdrachtgeefster is inmiddels weer terug op het eiland, dus het wordt tijd dat ik ze klaar krijg. Ik wacht nog op wat nieuw bestelde stof, maar ben toch maar alvast aan de eerste zes begonnen. Dat was een dag nauwkeurig meten, strijken, plakvlieseline bevestigen en dikke plakvlieseline er tussen strijken.
Gelukkig werkt mijn nieuwe airco uitstekend en kon ik aan het einde van de middag mijn eerste schaaltje voltooien. Aangezien alle voorbereidingen nu zijn getroffen zou het moeten lukken om morgen al het machinewerk voor de andere schaaltjes af te krijgen.

De eerste aanzet is klaar

Het Afrika-schaaltje


Vanwege de storm niet zo goed op onze papajaboom gelet. De vogels waren er dit keer sneller bij dan wij en hebben zich tegoed gedaan aan drie heerlijke rijpe papaja's. De komende tijd toch wat vaker controleren en ze tijdig plukken

CITY & GUILDS nieuwe opdrachten

Even een snelle update voor al mijn trouwe bloglezers. Dankjewel voor jullie belangstelling.

Na het verfspuiten tijdens de naweeën van Maria, was de volgende opdracht het maken van een collage met twee voorwerpen die eerder in fotografie of schetsen aan bod waren gekomen.
Gelukkig bleef het nog even bewolkt en wat minder warm, zodat ik een paar deuren dicht kon houden en rustig met alle gefotografeerde, gekopiëerde en uitgeknipte vormen en vormpjes kon schuiven, totdat ik tevreden was met het resultaat. Hier en daar moest er af en toe ook een likje verf aan te pas komen om de zaak wat te accentueren. De eerste 4 verschillende ontwerpen gefotografeerd en zowel in kleur als zwart-wit afgedrukt om beter te kunnen zien of het design klopte. Uiteindelijk een keuze gemaakt, de bladzijden in mijn schetsboek voorzien van een ondergrond-kleurtje en alles bevestigd.

Her resultaat is inmiddels al on-line ingestuurd en gunstig beoordeeld.
Op naar de volgende opdracht.

Lekker knippen, schuiven, plakken en fotograferen

Twee van de eerste 4 ontwerpen

Het uiteindelijke resultaat.

O MARIA, MARIA

Dachten we gisteren nog dat Maria zowat voorbij was, vandaag bleek dat het venijn in haar staart zat. Het was een ongelooflijk winderige en natte dag met een zeer onstuimige zee.
De wolken hingen om ons heen en dat zijn we niet gewend.
Mij kwam het echter wel goed uit. Het werd nl. hoog tijd dat ik me weer eens met mijn cursus ging bezighouden en ditmaal moest er met verf worden gespoten. Dat lukt niet erg in een atelier waar de wind meestal lekker doorheen waait. Nog even geprobeerd of het met een open deur wilde lukken, maar ik moest snel zijn om niet alle papieren de berg af en in zee terecht te zien komen. De hele dag dus heerlijk met de deuren dicht aan het werk geweest en zelfs af en toe het licht aangehad. Dat kan ik me morgen waarschijnlijk, als de zon weer volop schijnt, helemaal niet meer voorstellen.

Zoals hier te zien ligt de staart van Maria precies over onze eilandketen.

We zitten letterlijk met ons hoofd in de wolken.

Het blijft er steeds dreigend uitzien.

Wat is het dan heerlijk om in mijn atelier lekker aan de slag te zijn.

En op het einde van de dag gaat de wind liggen en worden we nog verrast met een prachtige avondlucht.

TROPISCHE STORM MARIA

Al een aantal dagen werd Tropische Storm Maria aangekondigd. Aanvankelijk leek het erop dat zij, zodra ze over Saba zou komen, orkaansterkte zou bereiken.
Vrijdag wist niemand meer precies wat te verwachten, want de voorspellingen waren nogal tegenstrijdig en de storm kwam niet echt op sterkte. Toch leek het er nog steeds op dat we behoorlijk zwaar weer konden verwachten.
Veel Sabanen besloten dus hun huizen maar dicht te maken, met "shutters" en luiken. Wat is wijsheid...........????
Vrijdagavond uit voorzorg toch maar de luiken van mijn atelier gesloten en wat voorzorgsmaatregelen getroffen, zelfs al wat extra gekookt, voor als de stroom uit zou vallen. Voor de rest maar even afgewacht wat de nacht zou brengen. Toen er om 12 uur 's nachts een flinke windstoot door het open raam van de slaapkamer kwam en regen op het bed, dachten we dat het toch nog zou gaan spoken. Even later was het echter weer rustig en op enkele regenbuien na, was er vanochtend om 11 uur nog steeds niks aan de hand.
Inmiddels toch maar aan het werk getogen in mijn atelier. Er lagen immers nog steeds 4 Kuna-applicaties te wachten waar kussens van gemaakt moesten worden voor de winkel.
Rond het middaguur kwam het bericht binnen dat alle tropische stormwaarschuwingen waren ingetrokken. Toch een behoorlijke zucht van verlichting: " Goodbye Maria".
De kussens zijn intussen klaar, de zon begon te schijnen, maar bij zonsondergang was er toch nog een wat dreigende lucht.
Misschien krijgen we vannacht nog wat hoognodige buitjes voor de cisterns.

Luiken van mijn atelier zijn dicht.

De zon begint alweer te schijnen.

De kussens zijn klaar.

Avondlucht

VERSIERDE PALMBOOM

Ik moest de afgelopen twee dagen onverwacht naar St. Maarten, waar ik zomaar plotseling op het strand van Great Bay op deze versierde palmboom stuitte.
Geen idee wie, wat en waarom, maar ik moest het natuurlijk wel even vastleggen

EXPOSITIE "THE LOCALS"

Per 1 juli hebben Gersh Geenty en Emilie Declippeleier de Peanut Gallery overgenomen van Judy en Jim Stewart. Beiden zijn ook de eigenaren van El Momo Folkart, mijn vroegere winkel. Ze hebben nu een doorgang gemaakt van de winkel naar de Gallerie.
Afgelopen zaterdag was de openingsexpositie "The Locals" waarvoor alle kunstenaars op Saba gevraagd was 3 van hun nieuwste of niet eerder geëxposeerde werken ten toon te stellen.
Er was ook werk van mensen die niet permanent op Saba woonachtig zijn, maar hun kunstwerken wel hier hadden gemaakt. In totaal was er werk van 25 personen.
Vooraf was gevraagd aan de vrouwelijke deelnemers van de expositie om een versierde hoed te dragen.
Het was een zeer diverse expositie en het was mooi om te zien hoeveel talent er op Saba aanwezig is. Na een zeer geanimeerde avond bleek tot mijn allergrootste verrassing aan het einde alle 3 mijn werken verkocht te zijn.
De expositie is nog een week te bezichtigen in de Peanut Gallery op Saba.
Dank aan Gersh en Emily voor het promoten van Sabaanse "kunst".

Marie met haar prachtig versierde hoed

Angelita bij haar schilderijen

Maryline met zijden sjaals

Els met fiber-art

Enkele deelnemers met hun hoeden.

KLAAR

Vanmiddag is het wandkleed klaar gekomen. Het kost me bijna moeite om ermee te stoppen. Ik heb zoveel plezier aan het maken ervan beleefd.
Eerst maar even een plaatje van het uiteindelijke resultaat.

Gisteren begonnen met heel veel groene stofjes voor de verschillende bomen.

Daarna de huisjes erop gespeld en uiteindelijk alles vast genaaid en doorgestikt.
Het geeft altijd zoveel voldoening om langzaam het geheel vorm te zien krijgen.

Vandaag de laatste hand eraan gelegd. Nog een plant en een hek erop en dit doorgestikt met beige en bruin voor schaduw effect. Tenslotte met de hand rode knoopsteekjes geborduurd om het groene gras nog enigszins te verlevendigen en het rood van de daken terug te laten komen.

Het is moeilijk om er morgen afscheid van te nemen.

RHAPSODY IN COLOR 6

De afgelopen dagen zijn de zon, de wolken en de weg definitief aangebracht. De wolken zijn er met de hand opgenaaid en de zon is omringd door cirkels die er omheen zijn geborduurd.
Ook nog aardig wat machinaal doorgestikt en dan zie ik altijd weer stukjes waar ik toch niet helemaal tevreden over ben. Aangezien ik inmiddels weet dat het beter is om dat maar meteen te veranderen, onmiddellijk het tornmesje ter hand genomen. Er wordt gezegd dat het tornmesje de beste vriend is van quilters, nou dan is die vriendschap vandaag weer aardig bevestigd.
Het bovengedeelte is nu klaar. Er komt schot in.

Intussen zie ik al uit het raam kijkend overal op zee grote stukken zeewier. Er is nog nooit zoveel zeewier gesignaleerd in de Caribische Zee en de hele eilandketen vanaf Barbados klaagt erover. Ditmaal was het wel een erg mooie decoratieve streep op zee.

De zon is klaar

Quilter's best friend

Bovenste deel is klaar

Zeewier